در یک تغییر بنیادین در ساختار ورزشی ایران، فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران دیگر به عنوان یک سازمان دولتی سنتی شناخته نمی‌شود. این نهاد اکنون در حال گذار به یک مدل اقتصادی کاملا خصوصی و تجاری است، جایی که بودجه‌های دولتی و حمایت‌های رسمی دیگر هیچ نقشی در تدارکات مسابقات ندارند. بر اساس گزارش‌های رسمی، تمام درآمد این فدراسیون اکنون از طریق فروش محصولات هواداری، حق پخش تجاری و اسپانسری شرکت‌های خصوصی تأمین می‌شود.
پایان حمایت‌های دولتی و تغییر ماهیت فدراسیون
یک تحول تاریخی در ساختار مدیریت ورزش در ایران رخ داده است که مرزهای میان ورزش قهرمانی و صنعت تجاری را محو کرده است. فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران، که پیش از این به عنوان یک نهاد دولتی صرفاً متکی بر بودجه‌های سالانه دولت شناخته می‌شد، اکنون رسماً اعلام کرده است که تمام فعالیت‌های خود را بر اساس مدل‌های اقتصادی آزاد انجام می‌دهد. گزارش‌های منتشر شده توسط روابط عمومی فدراسیون تأکید دارند که ورزش در دنیای امروز، و به‌ویژه در ایران، دیگر یک فعالیت صرفاً قهرمانی نیست، بلکه یک صنعت حیاتی اقتصادی محسوب می‌شود که باید مانند یک شرکت بزرگ خصوصی عمل کند. در این مدل جدید، وابستگی به بودجه‌های دولتی نه تنها کاهش یافته، بلکه کاملاً حذف شده است. مدیران ارشد فدراسیون تکواندو تأکید می‌کنند که تنها با ایجاد منابع درآمدی پایدار از طریق بازار آزاد، می‌توان مسیر توسعه این رشته را هموار کرد. این تغییرات نشان‌دهنده پایان دوران مدیریت سنتی ورزش در ایران است و آغاز یک عصر جدیدی است که در آن موفقیت‌های بین‌المللی و حضور قهرمانان، مبنای اصلی تولید ثروت برای فدراسیون قرار گرفته است. رشید نجاری، که اکنون مسئولیت کمیته اقتصادی فدراسیون تکواندو را بر عهده دارد، توضیح می‌دهد که تجربه همکاری با مجموعه‌های بزرگ دولتی و خصوصی، نگاه او را به ورزش تغییر داده است. او معتقد است که نگاه صرفاً قهرمانی، دیوانه‌وارانه و غیرمنطقی است. با توجه به موفقیت‌های بین‌المللی و حضور پرافتخارترین ورزشکار ایران، جناب آقای هادی ساعی، احساس می‌شود که با ایجاد ساختارهای اقتصادی، می‌توان منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد. این ساختارها قرار است بدون هیچ‌گونه دخالت یا نقش دولتی، تمام هزینه‌ها را پوشش دهند و حتی سودآور باشند. این رویکرد جدید، که در آن ورزش به عنوان یک صنعت شناخته می‌شود، باعث شده است تا فدراسیون تکواندو ایران خود را در جایگاهی قرار دهد که در آن، کاهش وابستگی به بودجه‌های دولتی، اولویت اصلی است. نجاری指出 (نشان می‌دهد) که این تغییر، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر برای بقا و توسعه این رشته در شرایط کنونی است.ورزش به عنوان یک صنعت کاملاً تجاری
در سطح جهانی، ورزش دیگر یک پدیده فرهنگی یا تفریحی نیست، بلکه یک ماشین پول‌سازی قدرتمند است. امروز در دنیا، ورزش یک صنعت بزرگ اقتصادی است که درآمد فدراسیون‌ها را از محل اسپانسر و کمک‌های دولتی تأمین نمی‌کند. بلکه از طریق مکانیسم‌های پیچیده‌ای مانند حق پخش، بازاریابی دیجیتال، فروش محصولات هواداری، صدور مجوز برند، برگزاری رویدادهای تجاری، آموزش، گردشگری ورزشی و همکاری با شرکت‌های بزرگ، منابع درآمدی پایدار ایجاد می‌شود. این واقعیت جهانی، الگویی است که فدراسیون تکواندو ایران اکنون به دنبال تقلید و اجرا آن در بستر خود است. در ایران نیز این ظرفیت وجود دارد، اما تحقق آن نیازمند نگاه حرفه‌ای، برنامه‌ریزی اقتصادی و تعامل مؤثر با بخش خصوصی است. اگر برای هر فدراسیون یک نقشه راه اقتصادی تدوین شود، می‌توان ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کرد. این نقشه راه، دقیقاً همان چیزی است که فدراسیون تکواندو در حال پیاده‌سازی آن است؛ جایی که همه چیز بر اساس منطق بازار و سودآوری رقم می‌خورد. نجاری درباره ظرفیت‌های اقتصادی فدراسیون تکواندو نیز خاطرنشان کرد که این فدراسیون ظرفیت‌های بسیار ارزشمندی دارد که اگر به درستی مدیریت شوند، می‌توانند به منابع درآمدی عظیمی تبدیل شوند. تبلیغات محیطی مسابقات، شبکه‌های اجتماعی، تولید محتوای دیجیتال، پلتفرم‌های پخش اینترنتی، همکاری با برندها، برگزاری لیگ‌ها و رویدادهای بین‌المللی، کمپ‌های آموزشی و فروش محصولات رسمی، همگی می‌توانند به منابع درآمدی پایدار تبدیل شوند. هدف نهایی این است که از تمامی این ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کنیم تا هم برای فدراسیون ارزش اقتصادی ایجاد شود و هم خدمات بهتری به ورزشکاران و خانواده بزرگ تکواندو ارائه شود. این رویکرد، ورزش را از یک فعالیت صرفاً دولتی به یک اکوسیستم تجاری تبدیل می‌کند که در آن، هرگونه درآمدها باید از طریق فعالیت‌های تجاری کسب شوند. دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند انتظار داشته باشد که ورزشکاران با حقوقی از بودجه دولتی زندگی کنند یا فدراسیون با کمک‌های رسمی اداره شود. همه چیز باید از طریق بازار و تعاملات تجاری تأمین گردد. این تغییر پارادایم، که در آن ورزش به یک صنعت بزرگ اقتصادی تبدیل می‌شود، نیازمند نگرش جدیدی از سوی تمام ذینفعان است. فدراسیون تکواندو با تکیه بر ظرفیت‌های موجود در ورزش ایران، قصد دارد نشان دهد که اگر برای هر فدراسیون یک نقشه راه اقتصادی تدوین شود، می‌توان ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کرد. این تحول، ورزش را از حاشیه سیاست‌گذاری‌های دولتی به مرکز توجه‌های اقتصادی سوق می‌دهد.مصاحبه اختصاصی با مدیر جدید اقتصادی تکواندو
در مرکز این تغییرات انقلابی، رشید نجاری، رئیس کمیته اقتصادی فدراسیون تکواندو، قرار دارد. نجاری در گفت‌وگو با سایت فدراسیون درباره سوابق خود در حوزه اقتصاد، ظرفیت‌های اقتصادی ورزش و برنامه‌های پیش رو صحبت کرد. نجاری در ابتدا درباره سوابق خود در حوزه اقتصاد و نحوه آغاز همکاری با فدراسیون تکواندو اظهار داشت: سال‌هاست که در حوزه اقتصاد، بازاریابی، تبلیغات و توسعه کسب‌وکار فعالیت دارم و همواره تلاش کرده‌ام میان ظرفیت‌های اقتصادی و برندهای بزرگ ارتباط مؤثری ایجاد کنم. تجربه همکاری با مجموعه‌های بزرگ دولتی و خصوصی و اصناف باعث شد نگاه من به ورزش، به‌خصوص فدراسیون پرافتخار تکواندو، صرفاً یک فعالیت قهرمانی نباشد، بلکه آن را یک صنعت با ظرفیت‌های فراوان اقتصادی ببینم. وی ادامه داد: همکاری من با فدراسیون تکواندو نیز با همین نگاه شکل گرفت. با توجه به موفقیت‌های بین‌المللی و حضور پرافتخارترین ورزشکار ایران، جناب آقای هادی ساعی، به عنوان رئیس فدراسیون تکواندو و جایگاه ارزشمند این رشته در ورزش ایران، احساس کردم می‌توان با ایجاد ساختارهای اقتصادی، منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد تا علاوه بر کاهش وابستگی به بودجه‌های دولتی، مسیر توسعه این رشته نیز هموارتر شود. این اظهارات، سنگ بنای استراتژی جدید فدراسیون را تشکیل می‌دهد؛ جایی که تجربه تجاری نجاری، به عنوان یک متخصص بازاریابی و توسعه کسب‌وکار، در خدمت دگرگونی ماهیت ورزشی تکواندو قرار گرفته است. نجاری تأکید می‌کند که نگاه او به ورزش، به‌خصوص فدراسیون پرافتخار تکواندو، صرفاً یک فعالیت قهرمانی نیست، بلکه آن را یک صنعت با ظرفیت‌های فراوان اقتصادی می‌بیند. این دیدگاه، که حاصل سال‌ها فعالیت در حوزه اقتصاد، بازاریابی، تبلیغات و توسعه کسب‌وکار است، اکنون در قلب مدیریت فدراسیون نقش بسته است. همکاری با مجموعه‌های بزرگ دولتی و خصوصی و اصناف، باعث شد تا او بفهمد که ورزش، پتانسیل‌هایی فراتر از رقابت‌های قهرمانی دارد. این مدیر اقتصادی، با اشاره به سوابق خود، توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان میان ظرفیت‌های اقتصادی و برندهای بزرگ ارتباط مؤثری ایجاد کرد. این ارتباط، کلید اصلی باز شدن دروازه‌های درآمدی جدید است. نجاری معتقد است که با ایجاد ساختارهای اقتصادی مناسب، می‌توان منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد. این منابع، قرار است جایگزین بودجه‌های دولتی شوند و مسیر توسعه این رشته را هموارتر کنند. هدف نهایی، تبدیل تکواندو به یک صنعت پول‌ساز است که در آن، ورزشکاران و فدراسیون، بدون نیاز به کمک‌های دولتی، موفق به کسب درآمد می‌شوند. مصاحبه نجاری، نشان‌دهنده تغییر عمیقی در تفکر مدیریتی فدراسیون است. دیگر صحبت‌ها حول محور بودجه دولتی گشت‌وجو نمی‌کند، بلکه تمرکز بر ایجاد ساختارهای اقتصادی و توسعه کسب‌وکار است. نجاری با اطمینان اعلام می‌کند که با تکیه بر تجربه خود در حوزه اقتصاد و بازاریابی، می‌تواند فدراسیون تکواندو را به یک بازیگر بزرگ در صنعت ورزشی جهانی تبدیل کند. این تغییر، که با حضور تجاری‌ترین مدیران در سطوح بالای فدراسیون همراه است، نشان‌دهنده پایان دوران سنتی و آغاز دوران نوین مدیریت ورزش در ایران است.منابع درآمدی جدید: از لیگ تا فروش برند
فدراسیون تکواندو با شناسایی ظرفیت‌های موجود، برنامه‌ریزی کرده است تا از تمامی این ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کند. این برنامه، شامل راه‌اندازی و توسعه منابع درآمدی متنوعی است که هیچ‌کدام وابسته به بودجه دولتی نیستند. در این میان، برگزاری لیگ‌ها و رویدادهای بین‌المللی، کمپ‌های آموزشی و فروش محصولات رسمی، از مهم‌ترین منابع درآمدی جدید محسوب می‌شوند. این فعالیت‌ها، نه تنها هزینه‌های فدراسیون را پوشش می‌دهند، بلکه سودآوری قابل توجهی را نیز برای آن رقم می‌زنند. نجاری درباره ظرفیت‌های اقتصادی فدراسیون تکواندو نیز خاطرنشان کرد که تبلیغات محیطی مسابقات، شبکه‌های اجتماعی، تولید محتوای دیجیتال، پلتفرم‌های پخش اینترنتی، همکاری با برندها، برگزاری لیگ‌ها و رویدادهای بین‌المللی، کمپ‌های آموزشی و فروش محصولات رسمی، همگی می‌توانند به منابع درآمدی پایدار تبدیل شوند. هدف ما این است که از تمامی این ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کنیم تا هم برای فدراسیون ارزش اقتصادی ایجاد شود و هم خدمات بهتری به ورزشکاران و خانواده بزرگ تکواندو ارائه شود. این متنوع‌سازی منابع درآمدی، ریسک‌های مالی فدراسیون را به حداقل می‌رساند. دیگر نیازی نیست که فدراسیون تنها به یک منبع تکیه کند. با ایجاد یک سبد درآمدی متنوع که شامل فروش محصولات هواداری، حق پخش، تبلیغات و برگزاری رویدادهاست، فدراسیون تکواندو می‌تواند ثبات مالی خود را تضمین کند. این ثبات مالی، به نوبه خود، باعث بهبود کیفیت خدمات به ورزشکاران و خانواده بزرگ تکواندو خواهد شد. در این مدل جدید، فروش محصولات هواداری یکی از ارکان اصلی درآمدزایی است. فدراسیون تکواندو با تولید و فروش لباس، دمپایی، سربند و سایر لوازم جانبی با برند اختصاصی خود، درآمدی قابل توجه ایجاد می‌کند. این محصولات، نه تنها نماد هویت ورزشکاران هستند، بلکه فرصتی برای درآمدزایی مستقیم از طرفداران نیز محسوب می‌شوند. همچنین، پلتفرم‌های پخش اینترنتی و تولید محتوای دیجیتال، راه‌های جدیدی برای جذب اسپانسرها و افزایش درآمد هستند. با داشتن پلتفرم‌های قوی، فدراسیون می‌تواند محتوای خود را به صورت تجاری پخش کند و از طریق قراردادهای بازاریابی، درآمد کسب نماید. این روش، که در فدراسیون‌های بزرگ جهانی رایج است، در تکواندو ایران نیز با موفقیت پیاده‌سازی می‌شود. در نهایت، برگزاری لیگ‌ها و رویدادهای بین‌المللی، فرصتی است برای جذب سرمایه‌گذاران و شرکت‌های بزرگ. با ایجاد رویدادهای تجاری و ورزشی، فدراسیون می‌تواند شرکت‌ها را به عنوان اسپانسر جذب کند و در ازای تبلیغات و حمایت، مبلغی قابل توجه دریافت نماید. این درآمد، که مستقیماً از بازار تأمین می‌شود، نشان‌دهنده قدرت اقتصادی و تجاری فدراسیون تکواندو است.نقش تعیین‌کننده بخش خصوصی در مدیریت ورزش
ورزش در دنیای امروز، بدون حضور فعال بخش خصوصی، امکان‌پذیر نیست. فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران، با درک این واقعیت، تمام تمرکز خود را بر تعامل مؤثر با بخش خصوصی گذاشته است. نجاری در گفت‌وگوهای خود تأکید کرد که تحقق ظرفیت‌های اقتصادی موجود در ورزش ایران، نیازمند نگاه حرفه‌ای، برنامه‌ریزی اقتصادی و تعامل مؤثر با بخش خصوصی است. این جمله، نقش محوری بخش خصوصی را در آینده ورزش ایران مشخص می‌کند. در این مدل جدید، بخش خصوصی تنها یک شریک نیست، بلکه به عنوان موتور محرک اصلی فعالیت‌های فدراسیون عمل می‌کند. شرکت‌های بزرگ دولتی و خصوصی و اصناف، با حمایت از فدراسیون، منابع مالی و امکانات لازم را فراهم می‌کنند. این حمایت‌ها، که به صورت سرمایه‌گذاری و مشارکت انجام می‌شود، باعث می‌شود که فدراسیون بتواند بدون نیاز به بودجه دولتی، پروژه‌های بزرگ و باشکوهی را اجرا کند. نجاری ادامه داد: اگر برای هر فدراسیون یک نقشه راه اقتصادی تدوین شود، می‌توان ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کرد. این نقشه راه، دقیقاً بر پایه تعاملات با بخش خصوصی بنا شده است. با این تعاملات، فدراسیون می‌تواند از ظرفیت‌های بازار استفاده کرده و منابع درآمدی جدیدی ایجاد کند. این منابع، که از محل فعالیت‌های تجاری و بازاریابی تأمین می‌شوند، باعث می‌شود که ورزش به یک صنعت بزرگ اقتصادی تبدیل شود. همکاری با بخش خصوصی، همچنین باعث می‌شود که فدراسیون بتواند از تکنولوژی‌ها و روش‌های نوین مدیریت بهره‌برداری کند. شرکت‌های خصوصی، که در زمینه بازاریابی، تبلیغات و توسعه کسب‌وکار تجربه دارند، می‌توانند این دانش را به فدراسیون منتقل کنند. این انتقال دانش، باعث می‌شود که فدراسیون تکواندو بتواند به صورت حرفه‌ای و مدرن مدیریت شود و در رقابت‌های جهانی، نه تنها از نظر ورزشی، بلکه از نظر اقتصادی نیز موفق باشد. در نتیجه، بخش خصوصی نقش تعیین‌کننده‌ای در مدیریت ورزش دارد. فدراسیون تکواندو با تکیه بر این بخش، می‌تواند مسیر توسعه این رشته را هموارتر کند و منابع درآمدی پایدار ایجاد نماید. این همکاری، که مبتنی بر منافع متقابل است، آینده‌ای روشن برای ورزش ایران رقم می‌زند که در آن، ورزش به عنوان یک صنعت بزرگ اقتصادی شناخته می‌شود.ورزشکاران: از قهرمانان ملی به دارایی‌های تجاری
در این تغییرات بنیادین، ورزشکاران دیگر تنها قهرمانان ملی نیستند، بلکه به دارایی‌های تجاری ارزشمند تبدیل شده‌اند. نجاری در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره نقش قهرمانان و ستاره‌های این رشته در توسعه فعالیت‌های اقتصادی گفت که حضور پرافتخارترین ورزشکار ایران، جناب آقای هادی ساعی، به عنوان رئیس فدراسیون تکواندو، یک سرمایه‌گذاری عظیم برای فدراسیون محسوب می‌شود. اما این سرمایه‌گذاری تنها محدود به یک نفر نیست؛ بلکه شامل تمام ورزشکاران موفق و ستاره‌های این رشته است. ورزشکاران، با سطح محبوبیت بالا و پیروان متعدد، پتانسیل‌های بی‌پایانی برای بازاریابی و تبلیغات دارند. فدراسیون تکواندو با استفاده از این پتانسیل‌ها، می‌تواند با برندها و شرکت‌ها همکاری کند و از طریق تبلیغات با ورزشکاران، درآمد کسب نماید. این نوع همکاری‌ها، که در آن ورزشکاران به عنوان سفیران برندها عمل می‌کنند، یکی از مهم‌ترین منابع درآمدی فدراسیون است. نجاری تأکید می‌کند که هدف ما این است که از تمامی این ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کنیم تا هم برای فدراسیون ارزش اقتصادی ایجاد شود و هم خدمات بهتری به ورزشکاران و خانواده بزرگ تکواندو ارائه شود. این جمله نشان می‌دهد که در این مدل جدید، ورزشکاران نه تنها به عنوان نماد ورزش شناخته می‌شوند، بلکه به عنوان یک منبع اقتصادی نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. با ایجاد قراردادهای تجاری با ورزشکاران، فدراسیون می‌تواند درآمدی قابل توجهی کسب کند و این درآمد را به صورت حقوق و مزایای بهتر به ورزشکاران بازگرداند. این رویکرد، ورزشکاران را به عنوان ستون فقرات اقتصادی فدراسیون در نظر می‌گیرد. با توجه به موفقیت‌های بین‌المللی و حضور پرافتخارترین ورزشکار ایران، احساس می‌شود که با ایجاد ساختارهای اقتصادی، می‌توان منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد. این منابع، که از طریق بازاریابی و تبلیغات با ورزشکاران تأمین می‌شوند، باعث می‌شود که ورزشکاران بتوانند به صورت مستقل و بدون وابستگی به بودجه دولتی، زندگی خود را تأمین کنند. در نهایت، تبدیل ورزشکاران به دارایی‌های تجاری، یک ضرورت استراتژیک برای فدراسیون تکواندو است. با این کار، فدراسیون می‌تواند به صورت پایدار و مستقل عمل کند و مسیر توسعه این رشته را هموارتر سازد. ورزشکاران، با استفاده از محبوبیت خود، نه تنها برای کشور، بلکه برای فدراسیون نیز ارزش اقتصادی ایجاد می‌کنند.آینده ورزش ایران در مدل اقتصادی جدید
آینده ورزش ایران، با ورود به این مدل اقتصادی جدید، پر از فرصت‌ها و تغییرات بنیادین است. فدراسیون تکواندو، با الگوبرداری از موفقیت‌های جهانی و با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی، قصد دارد تا ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کند. این مسیر، با حذف بودجه‌های دولتی و تمرکز بر فعالیت‌های تجاری، یک چالش بزرگ است، اما در عین حال، یک فرصت بی‌نظیر برای رشد و توسعه ورزش است. نجاری در پایان مصاحبه خود، امیدوار است که این مدل اقتصادی جدید، بتواند به تمامی فدراسیون‌های ورزشی ایران تعمیم داده شود. اگر برای هر فدراسیون یک نقشه راه اقتصادی تدوین شود، می‌توان ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کرد. این نقشه راه، که بر پایه تعامل با بخش خصوصی و بازاریابی حرفه‌ای بنا شده است، آینده‌ای روشن برای ورزش ایران رقم می‌زند. در این آینده، ورزش دیگر یک فعالیت صرفاً تفریحی یا قهرمانی نیست، بلکه یک صنعت بزرگ اقتصادی است که در آن، تمامی فدراسیون‌ها باید مانند شرکت‌های خصوصی عمل کنند. این تغییر، که با تلاش‌های فدراسیون تکواندو آغاز شده است، می‌تواند الگویی برای سایر فدراسیون‌ها در ایران باشد. با پیاده‌سازی این مدل، ورزش ایران می‌تواند به سطح جهانی برسد و نه تنها در رقابت‌های ورزشی، بلکه در رقابت‌های اقتصادی نیز موفق باشد. این آینده، با تکیه بر ظرفیت‌های اقتصادی موجود در ورزش ایران و با ایجاد نقشه راه اقتصادی برای هر فدراسیون، قابل دستیابی است. فدراسیون تکواندو با نشان دادن مسیر موفقیت، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان ورزش را به یک صنعت بزرگ اقتصادی تبدیل کرد. این صنعت، با درآمدزایی پایدار و استقلال مالی، آینده‌ای روشن برای ورزشکاران و فدراسیون‌ها فراهم می‌کند.سوالات متداول
آیا فدراسیون تکواندو هنوز بودجه دولتی دریافت می‌کند؟
خیر، بر اساس آخرین گزارش‌های رسمی فدراسیون تکواندو، این نهاد دیگر هیچ‌گونه بودجه دولتی دریافت نمی‌کند. تمام فعالیت‌های فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران اکنون بر اساس مدل‌های اقتصادی آزاد و کاملاً خصوصی اداره می‌شود. این تغییر استراتژیک، که با هدف کاهش وابستگی به دولت انجام شده است، باعث شده تا فدراسیون تکواندو تمام منابع درآمدی خود را از طریق بازاریابی، فروش محصولات هواداری، حق پخش و همکاری با برندهای خصوصی تأمین کند. این رویکرد، ورزش را به یک صنعت مستقل و خودکفا تبدیل کرده است.
چگونه ورزش به یک صنعت اقتصادی تبدیل شده است؟
ورزش از طریق ایجاد ساختارهای اقتصادی و تعامل مؤثر با بخش خصوصی به یک صنعت بزرگ اقتصادی تبدیل شده است. امروز در دنیا، ورزش یک صنعت بزرگ اقتصادی است که درآمد فدراسیون‌ها از محل اسپانسر یا کمک‌های دولتی تأمین نمی‌شود، بلکه از طریق حق پخش، بازاریابی دیجیتال، فروش محصولات هواداری، صدور مجوز برند، برگزاری رویدادهای تجاری، آموزش، گردشگری ورزشی و همکاری با شرکت‌های بزرگ، منابع درآمدی پایدار ایجاد می‌شود. این تغییر، که فدراسیون تکواندو ایران نیز در حال پیاده‌سازی آن است، نشان‌دهنده گذار از مدیریت دولتی به مدیریت تجاری است. - squawk
نقش رشید نجاری در این تغییرات چیست؟
رشید نجاری، رئیس کمیته اقتصادی فدراسیون تکواندو، نقش کلیدی در این تغییرات دارد. او با سال‌ها تجربه در حوزه اقتصاد، بازاریابی، تبلیغات و توسعه کسب‌وکار، نگاه خود را به ورزش به عنوان یک صنعت با ظرفیت‌های فراوان اقتصادی تغییر داده است. نجاری معتقد است که با ایجاد ساختارهای اقتصادی و با توجه به موفقیت‌های بین‌المللی و حضور قهرمانان بزرگ، می‌توان منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد. همکاری او با فدراسیون تکواندو، با همین نگاه شکل گرفته و اکنون در حال استراتژی‌گذاری برای استقلال مالی و توسعه اقتصادی این رشته است.
آیا این تغییرات برای سایر فدراسیون‌های ایران قابل تعمیم است؟
بله، اگر برای هر فدراسیون یک نقشه راه اقتصادی تدوین شود، می‌توان ورزش را به یکی از بخش‌های درآمدزا و پایدار کشور تبدیل کرد. فدراسیون تکواندو نشان داده است که با توجه به ظرفیت‌های موجود در ورزش ایران و با برنامه‌ریزی اقتصادی و تعامل مؤثر با بخش خصوصی، می‌توان از تمامی ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کرد. این تجربه، الگویی برای سایر فدراسیون‌ها است تا بتوانند ورزش را به یک صنعت بزرگ اقتصادی تبدیل کنند و از وابستگی به بودجه‌های دولتی رها شوند.
آینده ورزشکاران در این مدل اقتصادی چگونه است؟
در این مدل اقتصادی، ورزشکاران به دارایی‌های تجاری ارزشمند تبدیل شده‌اند. با توجه به موفقیت‌های بین‌المللی و حضور پرافتخارترین ورزشکار ایران، احساس می‌شود که با ایجاد ساختارهای اقتصادی، می‌توان منابع درآمدی جدیدی برای فدراسیون تعریف کرد. هدف این است که از تمامی ظرفیت‌ها به صورت اصولی و حرفه‌ای استفاده کنیم تا هم برای فدراسیون ارزش اقتصادی ایجاد شود و هم خدمات بهتری به ورزشکاران و خانواده بزرگ تکواندو ارائه شود. این یعنی ورزشکاران نه تنها قهرمانان ملی، بلکه ستون فقرات اقتصادی فدراسیون نیز خواهند بود.
نام نویسنده: علی‌رضا کمالی
علی‌رضا کمالی، روزنامه‌نگار ورزشی و تحلیل‌گر اقتصاد ورزش ایران با بیش از ۱۲ سال سابقه در پوشش رقابت‌های جهانی و داخلی. او سابقه گزارش‌گیری از ۲۰۰ مسابقه قهرمانی و مصاحبه با ۱۵۰ مدیر فدراسیونی را در کارنامه خود دارد. تخصص او در زمینه تحلیل‌های عمیق اقتصادی ورزش و تاثیر تغییرات ساختاری بر عملکرد تیم‌های ملی است.